Rankingi Everton – notowania w Premier League na przestrzeni lat

Everton to jeden z najbardziej tradycyjnych klubów angielskiej piłki nożnej, który od powstania Premier League w 1992 roku nieustannie walczy o pozycję w stawce. Klub z Liverpoolu rozegrał więcej sezonów w najwyższej klasie rozgrywkowej niż jakakolwiek inna drużyna w Anglii, co czyni jego historię wyjątkową. Przez dekady notowania Evertonu w Premier League przypominały sinusoidę – od walki o europejskie puchary po dramatyczne unikanie spadku. Ostatnie lata przyniosły szczególnie trudne wyzwania, włącznie z bezprecedensową karą punktową, która zaważyła na pozycji w tabeli.

Dziedzictwo sprzed ery Premier League

Everton rozegrał 83 sezony w najwyższej klasie rozgrywkowej w XX wieku – więcej niż jakikolwiek inny klub. To fundament, który pokazuje skalę tradycji The Toffees. Średnia pozycja klubu w lidze w tamtym okresie wynosiła 8.15, co plasowało go w gronie stabilnych zespołów angielskiej piłki.

Everton zdobył 9 tytułów mistrzowskich (1890–91, 1914–15, 1927–28, 1931–32, 1938–39, 1962–63, 1969–70, 1984–85, 1986–87), ale wszystkie przypadły na erę przed powstaniem Premier League. Ostatnie mistrzostwo w sezonie 1986-87 pozostaje odległym wspomnieniem, które definiuje pozycję klubu w rankingach historycznych, ale nie przekłada się na współczesne sukcesy.

W sezonie 1927-28 Dixie Dean ustanowił rekord 60 bramek ligowych w jednym sezonie – wciąż rekord angielski

Start w erze Premier League

Everton był członkiem założycielem Premier League w 1992 roku, ale miał trudności ze znalezieniem odpowiedniego menedżera. Pierwsze lata nowych rozgrywek to okres poszukiwań i niestabilności. Howard Kendall wrócił do klubu w 1990 roku, ale nie potrafił powtórzyć swoich wcześniejszych sukcesów. Jego następca, Mike Walker, był statystycznie najmniej skutecznym menedżerem Evertonu w historii.

Sytuacja zaczęła się poprawiać dopiero w połowie dekady. Gdy były piłkarz Evertonu Joe Royle przejął stery w 1994 roku, forma klubu zaczęła się poprawiać. Royle uratował Everton przed spadkiem i poprowadził klub do piątego triumfu w FA Cup, pokonując Manchester United 1-0 w finale. Postępy pod wodzą Royle’a kontynuowano w sezonie 1995-96, gdy drużyna wspiąła się na szóste miejsce w Premiership.

Era Davida Moyesa – stabilizacja pozycji

Prawdziwa stabilizacja rankingu Evertonu w Premier League przyszła wraz z Davidem Moyesem. Szkocki menedżer objął stanowisko w 2002 roku i przez ponad dekadę konsekwentnie utrzymywał klub w górnej połowie tabeli. To właśnie za jego kadencji Everton stał się synonimem solidnej drużyny, która regularnie walczyła o miejsca europejskie.

Everton zakwalifikował się do rozgrywek UEFA Cup w sezonach 2007-08 i 2008-09, a także dotarł do finału FA Cup w 2009 roku. Moyes budował drużynę stopniowo, inwestując w transfery – czterokrotnie pobił klubowy rekord transferowy: James Beattie za 6 milionów funtów w styczniu 2005, Andy Johnson za 8,6 miliona latem 2006, Yakubu za 11,25 miliona latem 2007 i Marouane Fellaini za 15 milionów we wrześniu 2008.

Najlepszy sezon w nowoczesnej historii

Pod koniec sezonu 2012-13 Moyes odszedł z Evertonu do Manchester United, a zastąpił go Roberto Martínez. Martínez poprowadził Everton na 5. miejsce w Premier League w swoim pierwszym sezonie, zdobywając najlepszy dorobek punktowy klubu od 27 lat – 72 punkty. To był szczyt notowań Evertonu w erze Premier League, moment, w którym wydawało się, że klub może wrócić do walki o najwyższe cele.

Niestety, ten sukces okazał się krótkotrwały. W kolejnym sezonie Martínez doprowadził Everton do 1/8 finału Ligi Europy 2014-15, gdzie zespół przegrał z Dynamem Kijów, a w lidze zajął dopiero 11. miejsce. Spadek formy był wyraźny i zapoczątkował okres większej niestabilności w rankingach Premier League.

Karuzela menedżerów i wahania w tabeli

Po odejściu Martíneza Everton wszedł w fazę częstych zmian na stanowisku menedżera, co bezpośrednio przekładało się na pozycję w tabeli. Każdy nowy szkoleniowiec przynosił inne podejście, ale żaden nie zdołał ustabilizować klubu na poziomie z czasów Moyesa.

Marco Silva został zwolniony przez Watford w styczniu 2018 po serii słabych wyników. Zainteresowanie Evertonu Silvą powróciło po rozstaniu klubu z Allardycem. 6 grudnia 2019 Silva został zwolniony po słabej serii wyników, która pozostawiła klub w strefie spadkowej. Silva wygrał 24 i przegrał 24 mecze ligowe jako menedżer Evertonu. Ta statystyka idealnie oddaje problem – brak konsekwencji w wynikach.

21 grudnia 2019 Carlo Ancelotti został mianowany nowym menedżerem klubu na kontrakt na cztery i pół roku. Jednak opuścił klub 1 czerwca 2021, wracając do prowadzenia Realu Madryt. Zatrudnienie tak renomowanego szkoleniowca wzbudziło nadzieje na poprawę notowań, ale jego przedwczesne odejście znów pozostawiło klub w niepewności.

Kontrowersyjny epizod Beníteza

Były menedżer Liverpoolu Rafael Benítez został mianowany jego następcą, stając się zaledwie drugą osobą, która prowadziła zarówno Liverpool, jak i Everton. Został zwolniony w styczniu 2022 po 9 porażkach w ostatnich 13 meczach. Zatrudnienie byłego trenera lokalnego rywala było kontrowersyjną decyzją, która nie przyniosła oczekiwanych rezultatów.

Benítez został mianowany 30 czerwca 2021, stając się zaledwie drugim człowiekiem prowadzącym zarówno Everton, jak i Liverpool. Jego panowanie trwało jednak tylko sześć miesięcy – został zwolniony 16 stycznia 2022, co czyni go najkrócej urzędującym stałym menedżerem w historii Evertonu.

Walka o przetrwanie w ostatnich sezonach

Ostatnie lata to najtrudniejszy okres w nowoczesnej historii klubu pod względem pozycji ligowej. Everton, który przez dekady był synonimem stabilności, znalazł się w bezpośredniej walce o utrzymanie.

Po zwolnieniu Beníteza w styczniu 2022, zastąpił go były szef Chelsea Frank Lampard. Lampard również został zwolniony w styczniu 2023 po słabej serii wyników. Everton ledwo uniknął spadku, wygrywając 1-0 z Bournemouth w ostatnim meczu sezonu 2022-23 Premier League pod kierownictwem nowego szefa Seana Dyche’a.

Ten dramatyczny finisz pokazał, jak daleko klub spadł w rankingach Premier League. Z zespołu regularnie zajmującego miejsca w górnej połowie tabeli, Everton stał się drużyną walczącą o każdy punkt w dolnych rejonach.

Bezprecedensowa kara punktowa

17 listopada 2023 klub otrzymał 10-punktową karę ze skutkiem natychmiastowym za naruszenie zasad zysku i zrównoważonego rozwoju Premier League. Klub poniósł straty w wysokości 124,5 miliona funtów w ciągu trzech lat do sezonu 2021-22, przy limicie 105 milionów funtów. Była to największa kara punktowa w historii Premier League, przewyższająca dziewięć punktów odjętych Portsmouth w 2010 roku.

Kara 10 punktów w sezonie 2023-24 była największą w historii Premier League

Everton został ukarany sześcioma punktami, a następnie dodatkowymi dwoma punktami po dwóch oddzielnych naruszeniach zasad rentowności i zrównoważonego rozwoju. Ta sytuacja bezpośrednio wpłynęła na ranking Evertonu w Premier League, utrudniając walkę o bezpieczną pozycję w tabeli.

Powrót Davida Moyesa

9 stycznia 2025 Dyche został zwolniony z obowiązków, gdy Everton znajdował się punkt powyżej strefy spadkowej, a David Moyes wrócił do klubu po niemal 12 latach nieobecności. To symboliczny powrót do przeszłości – menedżera, który zapewnił klubowi najstabilniejszy okres w erze Premier League.

Tydzień po zwolnieniu Lamparda, 30 stycznia 2023, Sean Dyche został mianowany nowym menedżerem Evertonu. Również został zwolniony prawie dwa lata później, 9 stycznia 2025, wygrywając tylko 3 mecze ligowe po pierwszej połowie sezonu. Dwa dni później, 11 stycznia 2025, David Moyes zgodził się na dwuipółletni kontrakt, aby wrócić jako menedżer klubu po niemal 12 latach.

Statystyki i rekordy w kontekście rankingów

Everton rozegrał więcej sezonów w najwyższej klasie rozgrywkowej niż jakikolwiek inny klub. Zdobyli i stracili więcej bramek w najwyższej lidze niż jakikolwiek inny klub. Te statystyki pokazują skalę obecności Evertonu w angielskiej piłce – klub, który zawsze był częścią elity, nawet jeśli nie zawsze na szczycie.

Everton zremisował i przegrał więcej meczów w najwyższej klasie rozgrywkowej niż jakakolwiek inna drużyna. To ciekawa statystyka, która oddaje charakter klubu – długa historia oznacza również rekordową liczbę porażek i remisów, co jest naturalną konsekwencją tylu sezonów gry.

Rekordy mistrzowskie w nietypowych okolicznościach

Everton ma wyróżnienie bycia mistrzem ligi przez najdłuższy czas (20 lat, razem z Manchester United), choć w nietypowych okolicznościach. Wygrali mistrzostwo ligi w 1915 roku i pozostali mistrzami do sezonu 1919-20 z powodu anulowania rozgrywek ligowych podczas I wojny światowej. Byli również mistrzami ligi w 1939 roku i ponownie pozostali nimi do wznowienia rozgrywek ligowych w sezonie 1946-47 po II wojnie światowej.

Pozycja Evertonu w historycznym rankingu Premier League

Patrząc na całościowy ranking klubów Premier League od 1992 roku, Everton plasuje się w drugiej dziesiątce. Klub nigdy nie wygrał tytułu w erze Premier League, co odróżnia go od największych potęg jak Manchester United, Chelsea czy Manchester City. Najwyższe pozycje to wspomniane 4. miejsce w kilku sezonach oraz 5. miejsce w sezonie 2013-14.

Okres	Typowa pozycja	Charakterystyka
1992-2002	6-15 miejsce	Niestabilność, walka o środek tabeli
2002-2013	4-8 miejsce	Era Moyesa, regularne miejsca europejskie
2013-2019	7-11 miejsce	Wahania formy, zmiany menedżerów
2019-2025	10-17 miejsce	Walka o utrzymanie, kary punktowe

Czynniki wpływające na pozycję w rankingu

Ranking Evertonu w Premier League na przestrzeni lat był uzależniony od kilku kluczowych czynników. Stabilność menedżerska okazała się najważniejsza – lata z Moyesem to najlepszy okres pod względem notowań. Częste zmiany trenerów w ostatniej dekadzie bezpośrednio przełożyły się na spadek w tabeli.

Polityka transferowa również miała znaczenie. W erze Moyesa klub robił rozsądne transfery, budując wartościową kadrę przy ograniczonym budżecie. Późniejsze próby przyspieszenia rozwoju poprzez drogie transfery nie przyniosły oczekiwanej poprawy pozycji ligowej, a wręcz doprowadziły do problemów finansowych skutkujących karą punktową.

Lokalne derby z Liverpoolem miały wpływ na prestiż i morale. Derby ma więcej czerwonych kartek niż jakiekolwiek inne spotkanie w historii Premier League, co pokazuje emocjonalną wagę tych meczów. Wyniki w derbach często wpływały na atmosferę wokół klubu i pozycję w rankingu sympatii kibiców.

Obecna sytuacja i perspektywy

Obecnie Everton znajduje się w trudnej sytuacji. Powrót Moyesa to próba odwołania się do sprawdzonych rozwiązań, ale klub zmaga się z wieloma problemami strukturalnymi. Pozycja w tabeli Premier League w sezonie 2025-26 pozostaje niepewna, a walka o utrzymanie wydaje się prawdopodobnym scenariuszem.

Klub przechodzi również transformację infrastrukturalną – budowa nowego stadionu ma być symbolem nowego początku. Czy przełoży się to na poprawę notowań w Premier League? Historia pokazuje, że same inwestycje w infrastrukturę nie gwarantują sukcesu sportowego.

Ranking Evertonu w kontekście wszystkich sezonów Premier League plasuje klub jako stabilnego uczestnika rozgrywek, ale nie ich triumfatora. To pozycja klubu, który „zawsze tam był”, ale rzadko na szczycie. Dla fanów liczy się przede wszystkim utrzymanie ciągłości – pozostanie w Premier League bez przerwy od 1954 roku (z krótkim epizodem w Division Two).

Porównanie z innymi tradycyjnymi klubami

W kontekście innych historycznych klubów angielskiej piłki, pozycja Evertonu w rankingach Premier League wypada średnio. Podczas gdy Arsenal utrzymywał się w czołówce przez większość ery Premier League, a Tottenham dokonał znaczącego awansu w ostatnich latach, Everton podążał w przeciwnym kierunku.

Klub	Tytuły przed PL	Tytuły w erze PL	Trend w ostatnich latach
Everton	9	0	Spadkowy
Liverpool	18	1	Wzrostowy
Arsenal	10	3	Stabilny
Tottenham	2	0	Wzrostowy

Everton pozostaje jednym z zaledwie sześciu klubów, które uczestniczyły we wszystkich sezonach Premier League od jej powstania w 1992 roku. To wyróżnienie ma znaczenie w kontekście rankingów historycznych i pokazuje, że mimo trudności, klub utrzymuje swoją pozycję w elicie angielskiej piłki.

Notowania Evertonu w Premier League to historia wzlotów i upadków, która odzwierciedla szersze zmiany w angielskiej piłce nożnej. Od stabilnego uczestnika walki o europejskie puchary, przez okres stagnacji, aż po obecną walkę o utrzymanie – klub przeszedł pełen cykl. Pytanie brzmi, czy powrót Moyesa i nowy stadion mogą zapoczątkować kolejny wzlot w rankingach, czy też Everton będzie musiał zaakceptować nową rzeczywistość jako klub walczący o środek tabeli.