Chelsea F.C.: rozgrywki – sezon po sezonie w Europie

Chelsea Football Club to jeden z najbardziej utytułowanych angielskich klubów w europejskich rozgrywkach. The Blues zdobyli Ligę Mistrzów dwukrotnie (2012, 2021), Ligę Europy dwukrotnie (2013, 2019) oraz Puchar Zdobywców Pucharów dwukrotnie (1971, 1998). To czyni londyńczyków jednym z zaledwie pięciu klubów, które wygrały wszystkie trzy główne trofea UEFA. Historia Chelsea w Europie to pasmo wzlotów i upadków – od dramatycznych triumfów po bolesne porażki w finałach.

Klub z Stamford Bridge rozpoczął swoją europejską przygodę w latach 50., ale prawdziwy rozkwit przyszedł dopiero w erze Romana Abramowicza. Inwestycje rosyjskiego miliardera przekształciły Chelsea w europejską potęgę, zdolną rywalizować z największymi gigantami kontynentu.

Chelsea F.C.: rozgrywki i terminarz meczów w tym sezonie

Aktualny sezon przynosi kolejne wyzwania dla londyńskiego klubu na arenie europejskiej. Chelsea kontynuuje swoją bogatą tradycję występów w prestiżowych rozgrywkach kontynentalnych, walcząc o kolejne trofea i prestiżowe miejsca w tabeli.

Kompletny harmonogram meczów Chelsea ze wszystkich rozgrywek w bieżącym sezonie – zarówno krajowych, jak i europejskich – znajduje się w zestawieniu poniżej, które na bieżąco aktualizuje wyniki i nadchodzące spotkania.

Pierwsze kroki w Europie – lata 50. i 60.

Chelsea po raz pierwszy zakwalifikowała się do europejskich rozgrywek w sezonie 1955/56, zdobywając mistrzostwo Anglii. Paradoksalnie, klub nie wziął udziału w inauguracyjnej edycji Pucharu Europy – Football League nalegała, by londyńczycy zrezygnowali z udziału, obawiając się nadmiernego obciążenia terminarzem. To była stracona szansa na zapisanie się w historii u zarania europejskich rozgrywek.

Pierwszy występ w Pucharze Europy przyszedł dopiero w sezonie 1958/59, ale zakończył się już w pierwszej rundzie porażką z AC Milan. Przez kolejne lata Chelsea pojawiała się sporadycznie w Pucharze Miast Targowych (poprzedniku Pucharu UEFA), nie osiągając znaczących sukcesów.

Chelsea była pierwszym angielskim klubem, który wygrał europejskie trofeum w latach 70. – Puchar Zdobywców Pucharów w 1971 roku.

Pierwszy triumf – Puchar Zdobywców Pucharów 1971

Sezon 1970/71 przyniósł przełom. Chelsea, prowadzona przez Dave’a Sextona, dotarła do finału Pucharu Zdobywców Pucharów. W drodze po trofeum londyńczycy pokonali między innymi Club Brugge i Manchester City. Finał przeciwko Realowi Madryt w Atenach przeszedł do historii.

Pierwsze spotkanie zakończyło się remisem 1:1 po dogrywce. W powtórce, rozegranej dwa dni później, Chelsea zwyciężyła 2:1. Bramki zdobyli John Dempsey i Peter Osgood. To był pierwszy europejski triumf w historii klubu i jeden z najważniejszych momentów w erze przed przejęciem przez Abramowicza.

Skład Chelsea w tamtym finale to legendarni zawodnicy: Peter Bonetti w bramce, Ron Harris jako kapitan, oraz wspomniani strzelcy. Osgood stał się klubową ikoną, a jego gol w finale na zawsze zapisał się w pamięci kibiców.

Lata chudsze – od 70. do 90.

Po triumfie z 1971 roku Chelsea weszła w okres niestabilności. Klub spadł nawet do drugiej ligi w latach 70., co wykluczyło go z europejskich rozgrywek na długie lata. Powroty do elity następowały, ale nie przekładały się na sukces w Europie.

W latach 80. Chelsea rzadko pojawiała się w europejskich pucharach. Występy w Pucharze UEFA kończyły się zazwyczaj na wczesnych etapach. Dopiero lata 90. przyniosły stopniową poprawę, choć prawdziwy przełom był jeszcze przed klubem.

Drugi Puchar Zdobywców Pucharów – 1998

Era Ruuda Gullita i Gianfranco Zoli przyniosła renesans Chelsea. W sezonie 1997/98 londyńczycy ponownie dotarli do finału Pucharu Zdobywców Pucharów. Tym razem rywalem był VfB Stuttgart, a mecz odbył się w Sztokholmie.

Chelsea wygrała 1:0 dzięki trafieniu Zoli w 71. minucie. Włoski napastnik, który był wówczas sercem drużyny, zapewnił klubowi drugie trofeum w tych rozgrywkach. To był ostatni sezon Pucharu Zdobywców Pucharów przed jego włączeniem do Pucharu UEFA, więc Chelsea na zawsze pozostanie w gronie ostatnich triumfatorów tych rozgrywek.

Era Abramowicza – rewolucja i dominacja

Przejęcie klubu przez Romana Abramowicza w 2003 roku całkowicie zmieniło oblicze Chelsea. Masywne inwestycje w transfery sprawiły, że londyńczycy stali się kandydatem do wygrania Ligi Mistrzów. José Mourinho, który przybył w 2004 roku, miał doprowadzić do realizacji tego celu.

Pierwsze lata pod wodzą Portugalczyka przyniosły mistrzostwa Anglii, ale w Lidze Mistrzów Chelsea wielokrotnie zatrzymywała się o krok od finału. Sezon 2004/05 zakończył się porażką w półfinale z Liverpoolem, mimo prowadzenia po pierwszym meczu. Liverpool wygrał na Anfield i ostatecznie zdobył trofeum w Stambule.

Kolejne sezony to seria bolesnych porażek w półfinałach. W 2006/07 Chelsea odpadła z Liverpoolem na rzutach karnych. Rok później, w sezonie 2007/08, przyszedł moment, który na zawsze pozostanie w pamięci kibiców.

Finał w Moskwie 2008 – dramat na Łużnikach

Chelsea po raz pierwszy w historii dotarła do finału Ligi Mistrzów. Rywalem był Manchester United, co oznaczało pierwszy w historii finał między dwoma angielskimi klubami. Mecz w Moskwie rozegrany 21 maja 2008 roku przeszedł do historii jako jeden z najbardziej dramatycznych finałów w historii rozgrywek.

Cristiano Ronaldo dał prowadzenie United, ale Frank Lampard wyrównał tuż przed przerwą. Dogrywka nie przyniosła rozstrzygnięcia, więc o wszystkim zadecydowały rzuty karne. Chelsea miała szansę na triumf – John Terry wykonywał piątą jedenastkę, która mogła dać zwycięstwo. Angielski obrońca poślizgnął się jednak i trafił w słupek.

W serii karnych Nicolas Anelka nie wykorzystał swojej próby, a Edwin van der Sar obronił. Manchester United wygrał 6:5 w rzutach karnych. To była najbardziej bolesna porażka w historii Chelsea w Europie.

John Terry do dziś jest kojarzony z nietrafionym rzutem karnym w finale Ligi Mistrzów 2008. Kapitan Chelsea poślizgnął się w kluczowym momencie, co kosztowało klub trofeum.

Triumf w Monachium 2012 – spełnienie marzeń

Po dramacie w Moskwie Chelsea czekała cztery lata na kolejną szansę. Sezon 2011/12 był chaotyczny – Roberto Di Matteo przejął drużynę w marcu po zwolnieniu André Villasa-Boasa. Nikt nie dawał londyńczykom szans na triumf w Lidze Mistrzów.

Droga do finału była niezwykle trudna. W ćwierćfinale Chelsea pokonała Benfikę, a następnie w półfinale zmierzyła się z Barceloną – faworytem do tytułu. Pierwszy mecz na Stamford Bridge zakończył się wygraną 1:0, ale na Camp Nou londyńczycy przegrywali 0:2 i grali w dziesiątkę po czerwonej kartce dla Johna Terry’ego.

W 92. minucie Fernando Torres zdobył bramkę, która dała Chelsea awans do finału. Gol Hiszpana na pustą bramkę, po indywidualnej akcji, przeszedł do historii jako jeden z najważniejszych w dziejach klubu.

Finał w Allianz Arena – zemsta na Bayernie

Finał 19 maja 2012 roku odbył się na stadionie Bayernu Monachium, co dawało gospodarzom ogromną przewagę psychologiczną. Chelsea grała bez zawieszonych Terry’ego, Ramires, Meireles i Ivanović. Didier Drogba był kluczową postacią drużyny.

Bayern dominował przez większość meczu. Thomas Müller dał gospodarzom prowadzenie w 83. minucie, ale Drogba wyrównał głową w 88. minucie. Dogrywka nie przyniosła rozstrzygnięcia, mimo że Bayern miał rzut karny – Arjen Robben trafił w Petra Čecha.

W serii jedenastek Chelsea wygrała 4:3. Drogba wykonywał decydujący rzut karny i pewnie pokonał Manuela Neuera. To był najbardziej emocjonalny moment w historii klubu – Chelsea po 107 latach istnienia zdobyła Ligę Mistrzów.

Liga Europy – podwójny triumf

Po zdobyciu Ligi Mistrzów Chelsea nie zapomniała o Lidze Europy. W sezonie 2012/13 londyńczycy, broniąc tytułu w Champions League, odpadli w fazie grupowej i trafili do Ligi Europy. Było to rozczarowanie, ale klub potraktował te rozgrywki poważnie.

W finale w Amsterdamie 15 maja 2013 roku Chelsea zmierzyła się z Benfiką. Bramkę w 60. minucie zdobył Branislav Ivanović, zapewniając zwycięstwo 1:0. Rafael Benítez, tymczasowy menedżer, dał klubowi kolejne europejskie trofeum. Chelsea stała się pierwszym angielskim klubem, który obronił europejski tytuł – choć w innym pucharze.

Drugi triumf w Lidze Europy przyszedł w sezonie 2018/19 pod wodzą Maurizio Sarriego. Chelsea dotarła do finału w Baku, gdzie zmierzyła się z Arsenalem w pierwszym w historii finale tych rozgrywek między dwoma angielskimi klubami.

Londyńczycy rozgromili rywali 4:1. Eden Hazard zdobył dwa gole w swoim ostatnim meczu dla Chelsea przed transferem do Realu Madryt. Olivier Giroud i Pedro również wpisali się na listę strzelców. To był dominujący występ, który pokazał klasę Chelsea w europejskich rozgrywkach.

Drugi triumf w Lidze Mistrzów – Porto 2021

Po zwolnieniu Franka Lamparda w styczniu 2021 roku, Thomas Tuchel przejął Chelsea i dokonał niemożliwego. Niemiec całkowicie odmienił drużynę, wprowadzając solidną defensywę i efektywny pressing. W ciągu kilku miesięcy doprowadził klub do finału Ligi Mistrzów.

W półfinale Chelsea dwukrotnie pokonała Real Madryt (agregat 3:1), co było wielkim osiągnięciem. Finał 29 maja 2021 roku w Porto przyniósł starcie z Manchesterem City – faworytem do tytułu.

Chelsea wygrała 1:0 dzięki bramce Kai Havertza w 42. minucie. Niemiecki pomocnik wykorzystał podanie Masona Mounta i pokonał Edersona. To był drugi triumf londyńczyków w Lidze Mistrzów i pierwszy dla Tuchela jako menedżera.

Thomas Tuchel potrzebował zaledwie 124 dni, by poprowadzić Chelsea do triumfu w Lidze Mistrzów – jeden z najszybszych sukcesów nowego menedżera w historii rozgrywek.

Droga do finału pokazała siłę Chelsea pod wodzą Tuchela. Londyńczycy nie stracili gola w żadnym z meczów fazy pucharowej przed finałem, co świadczyło o fenomenalnej organizacji defensywy. N’Golo Kanté był motorem drużyny w środku pola, a Edouard Mendy w bramce prezentował światowy poziom.

Najlepsi strzelcy Chelsea w europejskich pucharach

Historia Chelsea w Europie to także indywidualne osiągnięcia wybitnych napastników. Didier Drogba pozostaje największą legendą – Iworyjczyk strzelił kluczowe bramki w finałach i był sercem drużyny w najważniejszych momentach.

Frank Lampard, mimo że był pomocnikiem, należy do najskuteczniejszych strzelców Chelsea w Lidze Mistrzów. Anglik zdobył wiele ważnych bramek, w tym gola w finale 2008 roku przeciwko Manchesterowi United.

Inni wybitni strzelcy to Fernando Torres (mimo problemów w Premier League, był skuteczny w Europie), Eden Hazard, Diego Costa czy Olivier Giroud. Francuz szczególnie błyszczał w Lidze Europy, gdzie był kluczową postacią triumfu w 2019 roku.

Statystyki i rekordy

Chelsea rozegrała setki meczów w europejskich pucharach, zdobywając imponujące statystyki. Klub należy do elitarnej grupy, która wygrała wszystkie trzy główne trofea UEFA – obok Juventusu, Bayernu Monachium, Ajaksu Amsterdam i Manchesteru United.

Londyńczycy są także jednym z nielicznych klubów, które wygrały Ligę Mistrzów więcej niż raz. Dwukrotny triumf w Champions League stawia Chelsea w gronie absolutnej europejskiej elity.

Chelsea to jeden z pięciu klubów w historii, które zdobyły wszystkie trzy główne trofea UEFA: Ligę Mistrzów, Ligę Europy i Puchar Zdobywców Pucharów.

Pod względem finansowym, wydatki Chelsea w erze Abramowicza przekroczyły miliardy funtów. Inwestycje te przełożyły się na sukcesy, choć dyskusja o modelu finansowym klubu pozostaje kontrowersyjna. Niemniej, rezultaty na boisku są niezaprzeczalne.

Chelsea ma również imponujący bilans przeciwko topowym europejskim klubom. Zwycięstwa nad Barceloną, Realem Madryt, Bayernem Monachium czy Manchesterem City w kluczowych meczach pokazują, że londyńczycy potrafią rywalizować z najlepszymi.

Wyzwania i przyszłość

Po przejęciu klubu przez konsorcjum Todd Boehly’ego w 2022 roku, Chelsea weszła w nową erę. Zakończenie współpracy z Abramowiczem, wymuszone przez sankcje wobec rosyjskiego oligarchy, otworzyło nowy rozdział w historii klubu.

Nowi właściciele zainwestowali setki milionów w transfery, próbując utrzymać Chelsea na europejskim szczycie. Rezultaty są zmienne – klub wciąż szuka stabilności i formy, która przyniosła triumfy w przeszłości.

Europejskie rozgrywki pozostają priorytetem. Chelsea ma ambicje, by regularnie walczyć o Ligę Mistrzów i kolejne trofea. Historia pokazuje, że londyńczycy potrafią zaskakiwać – od dramatycznego triumfu w Monachium w 2012 po sprawny sukces w Porto w 2021.

Przyszłość przyniesie nowe wyzwania, ale bogata historia Chelsea w Europie daje kibicom nadzieję, że kolejne trofea są tylko kwestią czasu. Londyński klub udowodnił, że potrafi wygrywać w najtrudniejszych okolicznościach – i to jest jego największa siła.