Rankingi Ruch Chorzów – złote lata i kryzysy
Ruch Chorzów to klub, który przeszedł drogę od najjaśniejszych momentów polskiej piłki do przepaści trzeciej ligi. 14 tytułów mistrzowskich stawia Niebieskich w ścisłej czołówce najlepszych klubów w historii polskiego futbolu, ale ostatnie dwie dekady to pasmo kryzysów finansowych i sportowych. Historia tego śląskiego giganta pokazuje, jak szybko można spaść z szczytu i jak trudno jest odbudować pozycję w rankingach.
Ruch Chorzów w rankingach historycznych zajmuje miejsce tuż za Legią Warszawa, Wisłą Kraków i Górnikiem Zabrze. Ranking Ruchu Chorzów pod względem zdobytych trofeów plasuje klub na wysokiej pozycji – trzy Puchary Polski i liczne medale to dorobek, który budzi respekt. Problem w tym, że ostatnie sukcesy ligowe pochodzą z 1989 roku, a pozycja Ruchu w rankingach systematycznie spada.
Początki i pierwsze sukcesy – lata 20. i 30.
Klub powstał 20 kwietnia 1920 roku w Hajdukach Wielkich (dziś część Chorzowa) z inicjatywy Polskiego Komitetu Plebiscytowego. Pierwszy mecz Ruch rozegrał 3 maja 1920 roku – w dniu uchwalenia pierwszej polskiej konstytucji. To nie przypadek – klub od początku miał silny polski charakter na spornym wówczas Górnym Śląsku.
W 1927 roku Ruch znalazł się wśród założycieli Ligi Polskiej – pierwszych centralnych rozgrywek mistrzowskich. Pierwsze lata nie przyniosły spektakularnych wyników, ale w 1933 roku przyszedł przełom. Ruch zdobył pierwsze mistrzostwo Polski, a w kolejnych latach przedwojennych dołożył kolejne tytuły. W rankingu polskich klubów lat 30. Niebiescy zajmowali czołową pozycję.
Ernest Wilimowski, legendarny napastnik Ruchu, strzelał bramki, o których opowiadano legendy – podobnie jak o podaniach Gerarda Wodarza, który potrafił dośrodkować piłkę do kapelusza trzymanego przez kolegę z drużyny.
Powojenna dominacja – lata 50.
Po II wojnie światowej klub funkcjonował pod nazwą Unia Chorzów (1948-1956) z powodu komunistycznej presji. Mimo zmiany nazwy, wyniki sportowe pozostały na wysokim poziomie. W latach 1951-1953 Ruch (jako Unia) zdobył trzy tytuły mistrzowskie z rzędu.
Ranking Ruchu Chorzów w tamtym okresie był imponujący. W 1951 roku klub wygrał Puchar Polski i otrzymał tytuł mistrza kraju, mimo że w lidze zajął dopiero szóste miejsce. W 1952 roku pokonał w finale Pucharu lokalnego rywala – Polonię Bytom. Rok 1953 przyniósł mistrzostwo zdobyte już bezpośrednio w lidze.
Złota dekada – mistrzostwo 1960
Lata 1957-1966 uważane są za stracony okres, zdominowany przez sukcesy Górnika Zabrze. Wyjątkiem był sezon 1960, kiedy Ruch zdobył mistrzostwo w niezwykłych okolicznościach. Drużyna składała się z zaledwie 14 zawodników, z czego 11 pochodziło z Chorzowa. To rekord w historii polskiej piłki – żaden inny mistrz kraju nie opierał się na tak wąskiej i lokalnej kadrze.
Gerard Cieślik, największa legenda klubu, występował w Ruchu przez całą karierę (1945-1959). Pozycja Ruchu Chorzów w rankingu najlepszych polskich klubów lat 60. pozostawała wysoka, choć Górnik Zabrze przejął palmę pierwszeństwa w regionie.
Szczyt możliwości – lata 70.
Przełom nastąpił w sezonie 1967-68, kiedy Ruch zdobył dziesiąte mistrzostwo, przerywając serię pięciu tytułów Górnika Zabrze. Prawdziwa złota era nadeszła jednak na początku lat 70. pod wodzą trenera Michala Vičana.
| Sezon | Osiągnięcie ligowe | Puchar Polski | Puchary europejskie |
|---|---|---|---|
| 1972-73 | Wicemistrzostwo | – | – |
| 1973-74 | Mistrzostwo | Zwycięstwo | Ćwierćfinał Pucharu UEFA |
| 1974-75 | Mistrzostwo | – | Ćwierćfinał Pucharu Europy |
Sezon 1973-74 przyniósł jedyny dublet w historii klubu – mistrzostwo i Puchar Polski. Ruch dotarł do ćwierćfinału Pucharu UEFA, gdzie odpadł z holenderskim Feyenoordem Rotterdam. Rok później, jako mistrz kraju, zagrał w Pucharze Europy i ponownie dotarł do ćwierćfinału, tym razem przegrywając z francuskim AS Saint-Étienne.
W tamtym okresie najlepszymi zawodnikami byli Bronisław Bula, Zygmunt Maszczyk i Joachim Marx – trio, które zapisało się złotymi głoskami w historii klubu.
Rankingi Ruchu Chorzów w Europie pokazywały klub jako poważną siłę. Ćwierćfinały europejskich pucharów to osiągnięcie, którego nie udało się powtórzyć żadnemu polskiemu klubowi przez wiele lat. W 1998 roku Ruch dotarł jeszcze do finału Pucharu Intertoto, przegrywając z włoską Bolonią.
Ostatnie mistrzostwo – 1989 rok
Po sukcesach lat 70. Ruch zdobył jeszcze jedno mistrzostwo – w 1989 roku. Królem strzelców ligi został wtedy Krzysztof Warzycha, wychowanek klubu, który później odnosił sukcesy w greckim Panathinaikosie. To był ostatni tytuł mistrzowski Niebieskich – od tamtej pory minęło już ponad 35 lat.
Pozycja Ruchu w rankingach zaczęła spadać w latach 90. Klub wciąż utrzymywał się w Ekstraklasie, ale medale zdobywał coraz rzadziej. W 1995 roku przyszedł pierwszy od 1987 roku spadek z najwyższej klasy rozgrywkowej.
Ostatnie błyski – era Fornalika (2009-2014)
Na początku XXI wieku Ruch wrócił do Ekstraklasy po czteroletniej przerwie (awans w 2003). Prawdziwe odrodzenie nastąpiło jednak w 2009 roku, kiedy zespół objął Waldemar Fornalik. Pod jego wodzą Niebiescy dwukrotnie stanęli na podium.
- Sezon 2009-10: trzecie miejsce, brązowy medal
- Sezon 2011-12: wicemistrzostwo Polski, walka o tytuł do ostatniej kolejki
- Sezon 2013-14: trzecie miejsce pod wodzą Jana Kociana
Sezon 2011-12 był najbliżej triumfu. Ruch w 30 meczach odniósł 16 zwycięstw, 7 remisów i 7 porażek, ale o punkt przegrał tytuł ze Śląskiem Wrocław. Ranking Ruchu Chorzów w tamtym czasie plasował klub w ścisłej czołówce polskiej piłki.
W 2014 roku Niebiescy dotarli do ostatniej rundy kwalifikacji Ligi Europy, przegrywając 0:1 z ukraińskim Metalistem Charków. To był ostatni wielki moment klubu na arenie międzynarodowej. Rankingi Ruchu w europejskich pucharach od tamtej pory systematycznie spadały.
Początek katastrofy – problemy finansowe
Po odejściu Fornalika sytuacja zaczęła się pogarszać. Klub od lat funkcjonował w systemie kredytowo-pożyczkowym, ratowany zastrzykami finansowymi z miasta. W czerwcu 2017 roku otwarto przyśpieszone postępowanie układowe – zadłużenie wynosiło 42 miliony złotych.
Pozycja Ruchu Chorzów w rankingach finansowych polskich klubów była katastrofalna. Kapitał własny był ujemny i wynosił -21,5 mln zł, co teoretycznie oznaczało bankructwo. Zobowiązania wobec zawodników, trenerów i innych wierzycieli rosły.
W 2017 roku klub otrzymał trzy ujemne punkty na start sezonu w I lidze za nieterminowe uregulowanie zobowiązań licencyjnych. Pierwsze dwa mecze musiał rozegrać bez kibiców.
Trzy spadki z rzędu – bezprecedensowy kryzys
W 2017 roku Ruch spadł z Ekstraklasy. To był początek koszmarnej serii. Klub spadał przez trzy kolejne sezony, co jest ewenementem w skali światowej. Chorzowianie zaliczyli spadek z Ekstraklasy do I ligi (2017), z I ligi do II ligi (2018), a następnie z II ligi do III ligi (2019).
| Sezon | Liga | Miejsce | Uwagi |
|---|---|---|---|
| 2016-17 | Ekstraklasa | Spadek | Problemy finansowe, kara 4 punktów |
| 2017-18 | I liga | Ostatnie miejsce | Start z -5 punktów |
| 2018-19 | II liga | Ostatnie miejsce | Remis 1:1 z Błękitnymi Stargard |
W maju 2019 roku, po remisie 1:1 z Błękitnymi Stargard, Ruch spadł do trzeciej ligi. Kibice na stadionie wykrzykiwali swoje niezadowolenie i domagali się zmiany prezesa. Ruch stał się pierwszym klubem na świecie, który zaliczył zarówno trzy spadki z rzędu, jak i – co nastąpiło później – trzy awanse z rzędu.
Ranking Ruchu Chorzów w polskiej piłce osiągnął najniższy punkt w historii. 14-krotny mistrz Polski grał w trzeciej lidze, a klub był bliski całkowitego upadku. W lipcu 2019 roku pracownicy ogłosili strajk, a pierwsze dwa mecze ligowe zostały przełożone.
Fenomenalny powrót – trzy awanse z rzędu
To, co wydarzyło się później, przeszło do historii polskiego futbolu. Ruch w trzech kolejnych sezonach awansował o ligę wyżej, stając się pierwszym polskim klubem z trzema awansami z rzędu.
- 2019-20: awans z III ligi do II ligi
- 2020-21: awans z II ligi do I ligi
- 2021-22: awans z I ligi do Ekstraklasy (baraże, finał 4:0 z Motorem Lublin)
Sezon 2022-23 Ruch zakończył na drugim miejscu w I lidze, pokonując w ostatniej kolejce GKS Tychy 1:0. Gol Daniela Szczepana dał bezpośredni awans do Ekstraklasy po siedmiu latach nieobecności. Rankingi Ruchu Chorzów znów zaczęły rosnąć.
Powrót do elity był możliwy dzięki kilku czynnikom: restrukturyzacji zadłużenia, wsparciu miasta i przede wszystkim – niesamowitej bazie kibicowskiej. W kwietniu 2023 roku na mecz na Stadionie Śląskim przyszło około 50 tysięcy widzów. To frekwencja, której w XXI wieku nie osiągnął żaden klub z takich krajów jak Austria, Belgia, Czechy czy Szwajcaria.
Czwarty spadek z Ekstraklasy – 2024 rok
Euforia po awansie trwała krótko. Sezon 2023-24 w Ekstraklasie okazał się katastrofą. Ruch od początku znajdował się w strefie spadkowej, a 12 maja 2024 roku matematycznie stracił szanse na utrzymanie. Puszcza Niepołomice wygrała z Wartą Poznań 1:0, a Niebiescy z przewagą 10 punktów nie mieli już szans na ratunek.
Bilans sezonu był druzgocący: 10 zwycięstw, 7 remisów i 19 porażek w 36 meczach. To czwarty spadek Ruchu z Ekstraklasy w historii (1987, 1995, 2017, 2024). Pozycja Ruchu w rankingu Ekstraklasy była najgorsza – zespół zajął przedostatnie miejsce.
Przyczyny spadku w 2024 roku
Analiza spadku pokazuje kilka kluczowych problemów. Po pierwsze – kara czterech ujemnych punktów za nierealizowanie zobowiązań finansowych związanych z podwójnymi umowami zawodników. Ruch stracił cztery punkty, co w walce o utrzymanie okazało się decydujące.
Po drugie – zmiana trenera w trakcie sezonu. Waldemar Fornalik, który wrócił do klubu, odszedł po sezonie zasadniczym. Zastąpił go Krzysztof Warzycha, legendarny piłkarz Ruchu, ale bez większego doświadczenia trenerskiego. W sześciu kolejnych meczach pod jego wodzą Ruch nie wygrał ani razu.
Po trzecie – problemy organizacyjne. Klub wciąż zmagał się z długami, pojawiały się niespodziewane rachunki od wierzycieli. Zawodnicy tracili motywację przez zaległości w wypłatach. Kamil Mazek odszedł, zgadzając się na umorzenie niewypłaconych pensji, a Patryk Lipski wygrał spór z klubem w PZPN.
Ranking Ruchu Chorzów dziś – I liga 2025-26
Obecnie Ruch gra w I lidze. Postępowanie restrukturyzacyjne trwa już ponad siedem lat, ale przynosi efekty. W 2024 roku sąd zatwierdził zmianę układu restrukturyzacyjnego, co pozwoliło znacząco zmniejszyć zadłużenie klubu. Zadłużenie z 42 mln zł spadło do poziomu, który daje nadzieję na stabilizację.
Stadion przy ulicy Cichej przechodzi remont, więc mecze Ruch rozgrywa na Stadionie Śląskim. Obiekt może pomieścić ponad 55 tysięcy widzów, co daje klubowi możliwość generowania przychodów z biletów. Ranking frekwencji Ruchu Chorzów pozostaje imponujący – nawet w I lidze na mecze przychodzi kilka tysięcy kibiców.
Porównanie z innymi klubami – pozycja w rankingach
Ranking historyczny polskich klubów wygląda następująco pod względem tytułów mistrzowskich:
| Miejsce | Klub | Mistrzostwa | Ostatni tytuł |
|---|---|---|---|
| 1 | Górnik Zabrze | 14 | 1988 |
| 1 | Ruch Chorzów | 14 | 1989 |
| 3 | Wisła Kraków | 14 | 2011 |
| 4 | Legia Warszawa | 15+ | 2021 |
Ruch dzieli pierwsze miejsce z Górnikiem Zabrze pod względem liczby tytułów, ale oba kluby od dawna nie zdobyły mistrzostwa. Wisła Kraków, mimo takiej samej liczby trofeów, triumfowała znacznie później (2011). Legia Warszawa zdecydowanie dominuje w XXI wieku, zdobywając kolejne tytuły.
Ranking Ruchu Chorzów w kontekście europejskim również pokazuje spadek. Ćwierćfinały Pucharu Europy i Pucharu UEFA z lat 70. to osiągnięcia, które dziś wydają się nieosiągalne. Współczesne polskie kluby – Legia, Lech Poznań – regularnie grają w europejskich pucharach, podczas gdy Ruch walczy o powrót do Ekstraklasy.
Perspektywy i wyzwania
Pytanie brzmi: czy Ruch potrafi odbudować swoją pozycję? Historia pokazuje, że klub ma niezwykłą zdolność do odradzania się z kryzysu. Trzy awanse z rzędu po trzech spadkach to dowód siły organizacyjnej i kibicowskiej.
Kluczowe wyzwania to:
- Stabilizacja finansowa – ukończenie restrukturyzacji i wyjście z długów
- Odbudowa kadry – zatrzymanie najlepszych zawodników i wzmocnienie zespołu
- Infrastruktura – ukończenie remontu stadionu przy Cichej
- Zarządzanie – uniknięcie konfliktów między udziałowcami i władzami miasta
Ranking Ruchu Chorzów w I lidze zależy od wyników sportowych, ale też od stabilności organizacyjnej. Klub ma potężną bazę kibicowską – to największy atut. Żaden inny zespół w Polsce nie może liczyć na takie wsparcie na poziomie drugiej ligi.
Postępowanie restrukturyzacyjne, które trwało ponad 7 lat, zostało zakończone w 2024 roku. Sąd zatwierdził zmianę układu, a wierzyciele wyrazili zgodę na redukcję długu.
Ciekawostki o rankingach Ruchu
Ruch Chorzów to jedyny klub na świecie, który w ciągu kilku lat zaliczył zarówno trzy spadki z rzędu, jak i trzy awanse z rzędu. To unikalne osiągnięcie, choć z pewnością nie takie, o jakim marzyli kibice.
Mistrzostwo z 1960 roku zostało zdobyte przez zespół składający się z zaledwie 14 zawodników, z czego 11 pochodziło z Chorzowa. Żaden inny mistrz Polski nie opierał się na tak wąskiej kadrze.
W latach 70. Ruch był bliski awansu do półfinału Pucharu Europy. Ćwierćfinał z AS Saint-Étienne to najdalszy etap, do którego dotarł polski klub w tych rozgrywkach przez wiele lat.
Frekwencja na meczach Ruchu w 2023 roku była wyższa niż na meczach wielu klubów z austriackiej, belgijskiej czy szwajcarskiej ekstraklasy. Około 50 tysięcy widzów na Stadionie Śląskim to wynik, którego nie osiągnął w XXI wieku żaden klub z tych krajów.
Ranking Ruchu Chorzów w kontekście zadłużenia również był rekordowy – 42 miliony złotych długu w 2017 roku to jedna z najwyższych kwot w historii polskich klubów. Restrukturyzacja pozwoliła zmniejszyć to obciążenie i uratować klub przed upadkiem.
Podsumowanie – od złotych lat do walki o przetrwanie
Rankingi Ruchu Chorzów pokazują dwie skrajnie różne twarze klubu. Z jednej strony – 14 tytułów mistrzowskich, ćwierćfinały europejskich pucharów, legendarni zawodnicy i trenerzy. Z drugiej – trzy spadki z rzędu, dziesiątki milionów złotych długu, gra w trzeciej lidze.
Pozycja Ruchu w rankingach historycznych pozostaje wysoka. Klub jest jednym z najważniejszych w historii polskiej piłki. Problem w tym, że sukcesy pochodzą z odległej przeszłości. Ostatnie mistrzostwo to 1989 rok, ostatni medal to 2013 rok. Od tamtej pory Niebiescy głównie spadali i awansowali.
Czy Ruch wróci na szczyt? Historia pokazuje, że klub ma w sobie niesamowitą siłę. Kibice nie odwracają się od zespołu nawet w najgorszych momentach. Restrukturyzacja finansowa daje nadzieję na stabilizację. Pozostaje pytanie, czy wystarczy to do odbudowy pozycji w rankingach i powrotu do walki o medale.
Ranking Ruchu Chorzów to dziś ranking nadziei. Nadziei, że klub z tak bogatą historią nie pozostanie na zawsze w cieniu swojej świetności. Nadziei, że kolejne pokolenia będą mogły zobaczyć Niebieskich w czołówce polskiej piłki, a nie tylko w opowieściach o dawnych czasach.
